Spomenemo li Međimurje i vino u istoj rečenici, bujica asocijacija vodi nas u smjeru gornjeg Međimurja.

Međimurske “gorice” stoljećima su dom vinorodnih trsova – spomenimo samo da su i plemići Zrinski ovdje uzgajali svoju “kapljicu”, a neki datiraju pojavu vinove loze u doba Rimljana.

Liter i voda

Međimurska vinska cesta svojevrsna je “posveta” konceptu kretanja “od vinograda do vinograda” jer daje priliku svakom tko to želi da posjeti sve značajnije vinare u brdovitom dijelu hrvatskog mursko-dravskog bazena. Zanimljiv je put međimurskog vina i vinogorja: od nekadašnje slike “litra i vode” na stolu uz “karteraj”, vinska cesta postavila je prostor između Mure i Drave na europsku vinsku geografsku kartu.

Kao što se uz druga zemljopisna područja vežu proizvodi (paška čipka, istarski pršut ili malvazija, zagorski mlinci, slavonski kulen), uz međimursko vinogorje “iskače” ime pušipela što je najraširenija i najprepoznatljivija sorta. U Hrvatskoj je ova sorta najpoznatija pod nazivom “moslavac”, u Sloveniji “šipon”, u Mađarskoj to je “furmint”, a u njemačkom govornom području “mosler”.

Nekad se ga smatralo pogodnim za popularni kajkavski “koktel” – gemišt (njem. “Gemischt” – “miješano”), odnosno bijelo vino i gazirana mineralna voda (soda) u omjeru otprilike pola-pola (ili s nešto više vina).

Vinske zanimljivosti

Za pohranjivanje vina Međimurci su često koristili staru ciglu koja je u sredini imala rupe otprilike širine vinske boce. Više komada takve cigle činilo je svojevrsni “vinored” u podrumu u koji su se pohranjivale boce te je vino ostajalo na idealnoj temperaturi i ljeti.

Stariji Međimurci razlikuju “gemišt”, “špricer” i “škropec”. Špricer se pravio sa soda-vodom koja se posluživala iz specijalne boce pod pritiskom (sličnu danas koriste uglavnom koktel-majstori), dok je “škropec” obično decilitar vina s vrlo malo mineralne vode.

Međimurski naziv za “podrum” je “palnica” ili “pelnica”; etimologija riječi nije u potpunosti poznata, iako postoji nekoliko teorija. Jedna popularna, vjerojatno pučka etimologija, kaže da je riječ nastala od sintagme “pasti nice (ničice)”. On je “pel nice” bi u tom slučaju značilo “On je pao na pod.” Puno je vjerojatnija druga teorija koja “pelnicu” dovodi u vezu s “pilnicom”, odnosno mjestom na kojem se pije.

Komentari

Komentara